Altın Işıkta Hatun

Hatun; Farsçada soylu bir kadını, sarayın hanımını anlatır ve bu sözcük yüzyıllarca sessiz bir onuru taşımıştır. Bu resim onu tarihin içinden değil, zamanın ötesinden çağırıyor; eski el yazmalarının aydınlatılmış kenar süslerini anımsatan kehribar ve safran kıvrımlarıyla sarılmış bir varlık olarak. Başının arkasındaki altın disk, güneş ile hale arasında salınır; ne tam anlamıyla göksel, ne de tamamen dünyevi. Metalik guaj boyayla, kısa ve kararlı fırça vuruşlarıyla işlenmiş; yüzey dövülmüş bakır gibi ışığı yakalayıncaya dek katman katman inşa edilmiş. İki yanda asılı duran kırmızı ve turkuaz madalyon süsler, yerinden çıkarılmış ve havada tutulan takıları ya da görünür biçim almış duaları çağrıştırıyor. Dokulu kağıt üzerindeki guaj, özgün bir opaklık sağlar; renkler emilip kaybolmak yerine yüzeyde kararlılıkla oturur. Hatun'un şalı katman katman oluşturulmuş, arabesk desen düz safran zemin üzerine daha derin bir kehribarla çizilmiş; böylece süsleme yalnızca boyanmış değil, dokunulmuş gibi görünür.