Suyun Yeşille Buluştuğu Yer

Kimi tablolar bir niyetle başlar; bu tablo ise bir teslimiyetle. Fırça erken bırakıldı, boya zemine astarlanmış tuvalde kendi yolunu bulmaya bırakıldı. Önce mavi geldi, durgun suda yansıyan bir gökyüzü gibi birikip yayıldı. Yeşil aşağıdan yükseldi, ona doğru tırmandı; yağmur sonrası filizlenen büyümenin o özgün sarı-yeşilini taşıyarak. İki akıntının kesiştiği yerde, bir plan olmaksızın teal belirdi; suya da ormana da eşit ölçüde ait bir renk. Kenarlardaki saçılmış damlacıklar kaza değil; jesttin kendi sınırlarını aştığı andır. Beyaz zemin her şeyi tutuyor, ama rekabet etmeden. Sessizlik de burada kompozisyonun bir parçası; yavaşça bakılmaya değer şeylerin çoğunda olduğu gibi.