Spiral Taç

Spiral, bir elin kile bastırabileceği en eski izlerden biridir. Neolitik çömleklerde, Pers çini işçiliğinde, antik tapınak sütunlarında ve eğrelti otunun açılan yapraklarında karşımıza çıkar. Bu tablakta motif yüzeye sonradan eklenen bir süs değil; spiraller bizzat yapının kendisidir, kenarda kesintisiz bir taç oluşturacak biçimde sarılmış ve birbirine kenetlenmiş. Shirin her bir kıvrımı ayrı ayrı oluşturdu, ardından birleştirdi; bu süreç, çekip bükmekten çok dokuma yapmayı andırıyor. Pişirilmiş gövde o yavaş, meditatif montajın izini taşıyor: hiçbir spiral bir diğeriyle özdeş değil, hafif düzensizlikler turkuaz sırın her çukurda farklı birikip soluk bir seladondan koyu bir yeşil-mavi pas tonuna geçmesini sağlıyor. İç zemin motifi daha küçük bir ölçekte tekrarlıyor; kazılmış spirallerden oluşan bu alan neredeyse bir tekstil deseni ya da hareketli bir denizin kuş bakışı görüntüsü gibi okunuyor. Bir pencere önüne konulduğunda tablak yüzükleri, bir tütsü çubuğunu, günün küçük nesnelerini tutuyor. Bir rafa konulduğunda ise yalnızca ışığı.