Taç ve Altın

Yüzük, ham kilin küçük bir diskiyle başlar; yapraklar şeklini hatırlayana kadar elle bastırılır ve yoğrulur. Her çizgi bir karardır: ne kadar derin, ne kadar yumuşak, ışığı ne ölçüde tutmak gerektiğine dair. Mav, duygusallık için değil, belirsizliği için seçilmiştir; sabah güneşinde başka, mum ışığında başka okunan bir renk. Altın kenar, ilk pişirmeden sonra uygulanır; organik biçimi daha kadim bir şeye bağlayan ince bir metalik parlaklık çizgisi. Pers bezeme geleneğinde yaldız hiçbir zaman salt süs değildir; sıradan nesnenin törensel olana geçtiği eşiği işaretler. Parmakta taşındığında çiçek düzgün ve dolgun oturur, porselen yüzüklerin sıklıkla hissettirdiği kırılganlıktan uzak. Yakından bakılmak için yapılmıştır ve bu bakışı ödüllendirir.